RSS  

    ((ازطرف خانواده قنواتي))                                                                         

  مرحومه خانم زهره  قنواتي ....                                                                        

    اين ها برروي پارچه اي سياه   

       نوشته شده  بود.                                                     

   پدر پارچه را از ديوار جداكرد وتوي صندوقچه  

    گذاشت .                                            

   - خدايامادرم را به من برگردان                                                                       

     پدرنشنيد .                                                                                              

    لاك صورتي ناخن اش توي موهاي پدرم فرو

    رفت .                                                   

      انگارپدر صداي ناخنش راشنيد.چون پرسيد:  

       ((چي مي خاي عزيزم ؟))                          

                       داستان کوتاه کوتاه اصفهان

                                       مقصر  

 مادرم به تفنگ پلاستيكي ام نگاه مي كند. آن را در آغوش گرفته و

قطره قطره  اشك مي ریزد. پدرم دستم رامي  كشدو با خودش مي برد.

من زياد ناراحت نيستم.چون مي دانم مادرم از تفنگم خوب مواظبت

 مي كند.من بلاخره پيش  او بر مي گردم. تفنگ را برمي دارم و

مي روم سراغ قاضي. چون خوب  مي دانم فقط  تقصير قا ضی بود.